ΕΝΤΥΠΟ 11 Εκτύπωση E-mail

 

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης

(1866-1938)

 

Ἡ ζωή τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ, κατά κόσμον Συμεών Ἰβάνοβιτς Ἀντώνοφ, γεννηθέντος τό 1866, Ρώσσου τήν καταγωγήν, χωρικοῦ ἐκ τῆς περιοχῆς Ταμπώφ, ἐξωτερικῶς δέν παρουσιάζει ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον. Ἡ πνευματική ζωή ὅμως τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ εἶναι ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρουσα καί ἀποτελεῖ μαρτυρία γιά τήν ἐποχή μας.

agsilouanos_icon2 ἀνόητος λόγος πλανόδιου βιβλιοπώλου στήν ἡλικία τῶν 4 χρόνων γεμίζει τήν καρδία του ἀμφιβολιῶν γιά τήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἁπλοῦς καί χαριτωμένος λόγος τῆς χωρικῆς-προσκυνήτριας τοῦ τάφου τοῦ ἐγκλείστου Ἁγίου Ἰωάννου Σεζένωφ (1791-1839) στήν ἡλικία τῶν 20 χρόνων τόν κάνει νά σκεφθῆ ὅτι «ἐάν αὐτός εἶναι ἅγιος, ἄρα Θεός εἶναι μεθἡμῶν…» καί ἐπυρώθη καρδία αὐτοῦ ἐξ ἀγάπης πρός τόν Θεόν.

Τό φθινόπωρον τοῦ 1892 ἔφθασεν εἰς τό Ἅγιον Ὄρος καί εἰσήλθεν εἰς τήν Μονήν τοῦ Ἁγ. Παντελεήμονος (ρωσσικό). Μετά τήν γενική ἐξομολόγηση, κατά τό ἀθωνικόν ἔθος, ὁ ἀρχάριος δόκιμος μοναχός Συμεών ἔλαβε τήν διαβεβαίωση ὅτι ἀφέθησαν αἱ ἁμαρτίαι του καί ἄκουσε τό: «πορεύου ἐν εἰρήνη καί χαῖρε».

Ἀπό ἀπειρία, ὅτι καί χαρά θέλει ἐγκράτεια, περιέπεσε σέ πειρασμό λογισμῶν, ἄλλά χάρις ἐκ τοῦ μυστηρίου τῆς ἐξομολογήσεως καί τοῦ λόγου τοῦ πνευματικοῦ «μή συγκατατίθεσαι εἰς τούς λογισμούς καί εὐθύς ὡς ἔρχονται δίωκε αὐτούς», τόν ἀξίωσε ὥστε ἔκτοτε οὐδέποτε ἀπεδέχθη τοιούτους λογισμούς δεικνύων ἀληθινή σοφία καί πνευματική καλλιέργεια κατά τόν λόγον τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων «τό δίς ἐξαμαρτεῖν οὐκ ἀνδρός σοφοῦ». Ἐπίσης πολύ σύντομα κατενόησε ὅτι κατά μόνας προσευχή τελῆται κυρίως διά τῆς εὐχῆς τοῦ Ἰησοῦ, πού γλυκαίνει τήν ψυχήν καί ἀνεμπόδιστα λειτουργεῖ παντοῦ καί πάντοτε, καί τοῦτο ἐπεσφραγίσθη ὅταν ἑσπέραν τινά, ἐνῶ προσηύχετο ἐνώπιον τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας, προσευχή εἰσέδυσεν εἰς τήν καρδίαν του.

Ἀλλά τό μεγάλο γεγονός τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ ἦτο ἡ θαυμαστή ζωντανή παρουσία τοῦ Κυρίου.

Ὁ Κύριος «δι’ ἀκαταλήπτου τρόπου» ὤφθη εἰς τόν νεαρόν δόκιμον καί ὅλη αὐτοῦ ἡ ὕπαρξις ἐνεπλήσθη τοῦ πυρός τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἔλαβε νέαν τινά γέννησιν ἄνωθεν.

Τήν πραγματικότητα αὐτήν ἐπιβεβαιώνει καί πάλιν ἀείμνηστος Γέρων Σωφρόνιος ὅταν στό βιβλίο «Ἀγῶνας Θεογνωσίας» στή σελίδα 164 ἀναφέρει ὅτι: «Πολλές φορές οἰκονόμησε Κύριος νά δῶ τόν νέον ἀκόμη μοναχό Σιλουανό σέ τέτοια χαριτωμένη κατάσταση, ὥστε νά μήν μπορῶ νά ἀτενίσω τό πρόσωπό του καί νά περιγράψω τό φῶς αὐτό καί τήν ὡραιότητα ἐκείνη». Καί ἀλλοῦ: «Ποτέ στή ζωή μου δέν αἰσθάνθηκα τόσο ἐντροπή, ἀκόμη καί γιά μικρούς ἄσχημους λογισμούς, ὅπως αἰσθανόμουν στήν παρουσία του…»

Βαθμηδόν ἡ αἰσθητή ἐνέργεια τῆς χάριτος ἠλαττοῦτο. Ἡ μείωση τῆς χάριτος καί κάποιος ἀδιά-κριτος ἔπαινος ἔρριξαν τόν Σιλουανό σέ τιτάνια πάλη ἐνάντια στήν κενοδοξία καί τήν ὑπερηφάνεια. Ἡ πάλη αὐτή, πού διήρκεσε 15 χρόνια, ὁδήγησε τόν Σιλουανό σέ ἀδαμιαία μετάνοια καί ἔσχατη ἀπόγνωση.

Τότε παρενέβη καί πάλιν ὁ Κύριος καί ἀπεκαλύφθη εἰς τήν ψυχήν του ὑπαρξιακῶς κατά τήν ἐν προσευχῇ συνομιλία μετά τοῦ Θεοῦ, ὅτι ρίζα πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν καί σπόρος θανάτου εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια. Εἰς τό ἐρώτημα τοῦ Ἁγίου «Κύριε, δίδαξόν με τί πρέπει νά πράττω, ἵνα ταπεινωθῇ ἡ ψυχή μου», ἡ ἀπάντησις τοῦ Θεοῦ ἦτο: «Κράτει τόν νοῦν σου εἰς τόν ἄδην καί μή ἀπελπίζου».

Αὐτός ὁ λόγος πού δόθηκε δίκην ἐντολής εἰς τόν Ἅγιον Σιλουανόν καί δι᾿ αὐτοῦ εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, μπορεῖ νά γίνει διόπτρα,μέ τήν ὁποίαν νά ἀτενίσουμε τούς ἀτέρμονες ὁρίζοντες τοῦ Μυστηρίου τῆς εὐσεβείας πού μᾶς ἀποκαλύφθηκε.

( Ἅγιος Σιλουανός Ἀθωνίτης, Ἀρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ)

agsilouanos_book

«Κράτει τόν νοῦν σου εἰς τόν ἄδην καί μή ἀπελπίζου».

Ἡ δύναμη τοῦ μυστηρίου πού ἐγκρύπτεται στό λόγο αὐτόν, ἔγκειται στό ὅτι ἡ κατάβαση τοῦ Κυρίου στόν ἅδη ἦταν ἑκούσια καί ἀναμάρτητη. Αὐτή ἔγινε μόνο ἀπό ὑπακοή στόν Πατέρα καί γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου. Ἀντίστοιχα καί ἡ κατάβαση τοῦ ἀνθρώπου πρέπει νά εἶναι ἀπό ὑπακοή στήν ἐντολή τοῦ Κυρίου, γιά νά εὐλογηθεῖ καί νά τελεσφορήσει.

Ἅδης εἶναι ὁ πνευματικός τόπος, στόν ὁποῖο εὑρίσκεται ὁ ἄνθρωπος χωρισμένος ἀπό τόν Θεό τῆς ἀγάπης. Φανερώνει τήν ἁμαρτία, τήν ἀδικία καί τήν πνευματική πτωχεία. Ἡ γνώση αὐτή φέρει συντριβή στήν ψυχή.

Ἡ συντριβή αὐτή, ὡς ἐνέργημα τῆς χάριτος, γεννᾶ τήν πνευματική ἀνδρεία. Ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος λέει ὅτι τίποτε δέν εἶναι «ἀνδρειότερον συντετριμμένης καί τεταπεινωμένης καρδίας...».

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος ἐπιβεβαιώνει τοῦτο λέγοντας ὅτι ἡ προσευχή τῶν μετανοούντων ( «οἴδαμεν, οἴδαμεν ὅτι ἄξιοι πάσης τιμωρίας καί κολάσεώς ἐσμεν» ) ἦταν ἱκανή «καί αὐτήν τήν τῶν λίθων αἴσθησιν κατανύξαι» καί ὅτι ἡ αὐτοκαταδίκη στήν κόλαση, διατηρεῖ «τόν νοῦν ἄσυλον»ἀπό τούς λογισμούς τοῦ ἐχθροῦ.

Εἶναι λοιπόν φανερό ὅτι ἡ συμμόρφωση μέ τό πνεῦμα τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου «κράτει τόν νοῦν σου εἰς τόν ᾅδην καί μή ἀπελπίζου» ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση καί στήν καθαρότητα τοῦ νοῦ, πού εἶναι ἀπαραίτητες προϋποθέσεις γιά τήν ἀπάθεια καί τήν ἕνωση μέ τόν ἅγιο Θεό.

Κατέχοντας τή θεοδίδακτη αὐτή ἐπιστήμη ὁ ἅγιος Σιλουανός μαρτυρεῖ ὅτι, ὅποιος ἀπό καρδίας θεωρεῖ τόν ἑαυτό του ἄξιο τῆς αἰωνίου φλογός, γίνεται ἀπρόσιτος στούς ἐχθρούς καί ἐλεύθερος ἀπό τούς ἐμπαθεῖς λογισμούς. Μέ ὅλο τό νοῦ καί τήν καρδιά του μένει σταθερός στόν Θεό. Μόλις ὅμως χάσει τή μνήμη τοῦ πυρός τοῦ ἅδη, πάλι οἱ λογισμοί ἀποκτοῦν δύναμη.

 

Στίς μέρες μας παρατηροῦμε μέ λύπη ὅτι οἱ ἄνθρωποι πάσχουν φοβερά ἀπό τή διάσπαση τοῦ νοῦ. Ἡ φαντασία, πού δέν εἶναι παρά μόνο μία ἀπό τίς ἐνέργειες τοῦ νοῦ, ὑπερτροφεῖ καί κυριεύει τή ζωή τῶν ἀνθρώπων. Μερικούς ὁδηγεῖ στήν ἀπολίθωση τῆς καρδιᾶς ἀπό τήν ὑπερηφάνεια, ἐνῶ ἄλλους σέ ψυχικές ἀσθένειες.

Συνοπτικά λοιπόν, μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ἡ ἄσκηση τοῦ εἴδους αὐτοῦ τῆς αὐτομεμψίας φέρει τήν συντριβή, καθαρίζει τόν νοῦ, ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση νικᾶ τούς ἐχθρούς, ἐλευθερώνει ἀπό τίς ἁμαρτίες καί κάνει τόν ἄνθρωπο μέτοχο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.


 

Τα νέα μας

Στό Ἐνοριακό Κέντρο τῆς ἐνορίας μας θά πραγματοποι...
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ   Τό ...
  ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΗΝΟΣ OKTΩΒΡΙΟΥ   1/10...
    ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ  ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ...