ΕΝΤΥΠΟ 3 Εκτύπωση E-mail

 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ jmagimovits

Ι. Μ.Ἁγ.Νεκταρίου Φωκίδος, 2004

«…Ἕμοιαζε σάν Ἅγιος τῆς ἑρήμου τῶν πρώτων χριστιανικῶν αἰώνων πού εἶχε γυρίσει στήν ζωή καί πάλι. Συνήθιζε νά περπατᾶ ξυπόλητος πάνω στό ἄγριο τσιμέντο τοῦ πάρκου, στίς Βερσαλλίες, μέχρι πού τοῦ τό ἀπαγόρευσε ὁ Μητροπολίτης μετά ἀπό μία σοβαρή δηλητηρίαση πού ἔπαθε στό αἷμα του, ὅταν πάτησε ἕνα κομμάτι γυαλιοῦ. Ἔτρωγε μία φορά τήν ἡμέρα, συνήθως τά μεσάνυκτα καί μόνο ὅταν κάποιος εἶχε φροντίσει γι’ αὐτό, ἀλλοιῶς τό παρέλειπε. Ἀλλά πιό ἐντυπωσιακό ἦταν τό ζωντανό παράδειγμα τῆς προσευχῆς του. Ποτέ δέν ξάπλωνε σέ κρεββάτι. Δέν εἶχε κἄν κρεββάτι. Τίς νύχτες του συνήθιζε νά τίς περνᾶ προσευχόμενος κι ὅταν αἰσθανόταν ἐξάντληση, ἔτσι ὅπως ἦταν γονατιστός, ἔβαζε τό κεφάλι του στό πάτωμα κι ἔκλεβε ἐλάχιστες ὧρες ὕπνου μέχρι τά χαράματα. Ὅταν ἐρχόταν ἡ ὥρα τοῦ Ὄρθρου, πολλές φορές τόν εὕρισκαν γονατιστό στό πάτωμα, μπροστά στό εἰκονοστάσι νά κοιμᾶται, κι ἀμέσως νά σηκώνεται καί νά τρέχει στόν ναό γιά τήν καθημερινή ἀκολουθία. Ἱερουργοῦσε στόν Καθεδρικό Ναό καθημερινά, πρωΐ κι ἀπόγευμα, ἀκόμα καί ἄρρωστος τελοῦσε τήν Θεία Λειτουργία. Ὅπου κι ἄν ἦταν δέν ἔχανε ποτέ τίς ἀκολουθίες καί σ’ ὅλη του τήν ζωή, ἀκόμα κι ὅταν δέν μποροῦσε νά λειτουργήσει, κοινωνοῦσε ὁπωσδήποτε καθημερινά. Τήν ἀκολουθία τῶν Ὡρῶν συνήθιζε νά τήν λέει μεγαλόφωνα, ὁπουδήποτε κι ἄν τύχαινε να βρεθεῖ, καθώς στεκόταν στό τραῖνο ἤ στό πλοῖο, ἀνάμεσα σέ ἄλλους ταξιδιῶτες, ἀφοῦ πολύ συχνά ταξίδευε …».

 

ypeuthinoiΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ

Ἀρχιμ. Νεκτάριος Ἀντωνόπουλος, ΑΚΡΙΤΑΣ 2007

«… Φίλοι μου νά παρακαλᾶτε τόν Θεό νά σᾶς δίνει τήν εὐθυμία. Νά ‘στε εὔθυμοι σάν τά παιδιά καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ. Καί μή σᾶς ἀνησυχοῦν τά κρίματα τῶν ἀνθρώπων, μή φοβᾶστε πώς θά ματαιώσουν τό ἔργο σας. Μή λέτε πώς τό κρίμα εἶναι ἰσχυρό, εἶναι ἰσχυρή ἡ ἀσέβεια καί ἰσχυρό τό κακό περιβάλλον καί μεῖς μονάχοι κι ἀδύναμοι.. Ἀποδιώχνετε, παιδιά μου, αὐτή τήν ἀπαισιοδοξία! Μία σωτηρία ὑπάρχει: Κάνε τόν ἑαυτό σου ὑπεύθυνο γιά τά κρίματα τῶν ἀνθρώπων. Στ’ ἀλήθεια, μόλις θεωρήσεις εἰλικρινά τόν ἑαυτό σου ὑπόλογο γιά ὅλα καί γιά ὅλους, θά δεῖς τήν ἴδια ἐκείνη στιγμή πώς ἀκριβῶς ἔτσι εἶναι. Ἐνῶ ἄν ρίξεις τήν δική σου ὀκνηρία καί ἀδυναμία στούς ἄλλους, θά καταντήσεις στό τέλος νά πλημμυρίσεις ἀπό σατανική περηφάνεια καί θά μεμφθεῖς τόν Θεόν…»

 

 

«ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΚΟΥΣΙΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ» Ἁγίου Μάρκου τοῦ Ἀσκητοῦ a_markos

Ἱ.Κελλίον Ἀρχαγγέλων Ἅγ.ὅρος

 

«…Ὁ Θεός ἐναντιώνεται στούς ὑπερήφανους, στούς ταπεινούς ὅμως δίνει τήν Χάρη Του» (Ἰακ. 4, 6). Διά τῆς Χάριτος, δέν μᾶς ὁδηγεῖ μόνο στήν γνώση, ἀλλά καί σέ ἐξοικείωση μέ τήν ἱερά ἀρετή, ἐννοῶ τήν ἀπερίσπαστη προσευχή, τήν ὁποία οὔτε στό ἐλάχιστο δέν θέλει νά ἀμελοῦμε ὁ μακάριος Παῦλος, γι’ αὐτό λέγει: «νά προσεύχεστε ἀδιάκοπα» (Α΄Θεσ. 5, 17). Συγχρόνως ὅμως δηλώνει τήν σταθερότητα καί τήν προσήλωση τοῦ νοῦ, λέγοντας: «μήν συμμορφώνεστε μέ τήν νοοτροπία τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλά μεταμορφώνεστε μέ τήν μετάνοια ὥστε νά μπορεῖτε νά διακρίνετε ποιό εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ…» (Ρωμ. 12, 2). … Ἀλλά καί στήν Παλαιά Διαθήκη λέγει: «Τόν Κύριο νά ἐμπιστεύεσαι μέ ὅλη σου τήν καρδιά καί στήν δική σου σύνεση νά μήν στηρίζεσαι» (Παροιμ. 3, 5). … Ἐάν λοιπόν ὁ Θεός δέχεται εὐχάριστα, ὄχι τά λόγια τῆς σοφίας τοῦ κόσμου, ἀλλά τούς κόπους τῆς προσευχῆς καί τῆς ταπεινοφροσύνης, γιατί ματαιοφρονοῦ-με, καί ἐγκαταλείποντας τόν πρῶτο τρόπο τῆς θεοσεβείας ὡς δυσκολοκατόρθωτο, δέν θέλουμε νά σωθοῦμε οὔτε μέ τόν δεύτερο, ἀλλά οὔτε κἄν μέ τόν τρίτο; Καί ὁ μέν πρῶτος εἶναι νά μήν ἁμαρτάνουμε. Ὁ δεύτερος εἶναι νά ὑπομένουμε ἀφοῦ ἁμαρτήσαμε τίς ἐπερχόμενες θλίψεις καί ὁ τρίτος εἶναι, ὅταν δέν ὑπομένουμε τίς θλίψεις, νά πενθοῦμε γιά τήν ἔλλειψη τῆς ὑπομονῆς.. Καθότι ἄν δέν θεραπευτοῦ-με ἐδῶ μέ αὐτά πού πολύ ταιριαστά μᾶς συμβαίνουν ἀπό τήν Θεία Πρόνοια, κατ’ ἀνάγκην ἐπέρχεται ἡ μελλοντική κρίση. Μόνη ἐλπίδα μας λοιπόν, νά δεῖ ὁ Θεός ὅτι ταπεινωμένοι πενθοῦμε καί μέ τήν παντοδύναμη ἀγαθότητά Του, ὅπως Αὐτός γνωρίζει, νά ἐξαλείψει τίς ἁμαρτίες μας.

 

 

kouxa_odyssosΟ ΠΟΛΥΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΟΣΙΟΣ ΚΟΥΞΑ ΤΗΣ ΟΔΗΣΣΟΥ

Καθηγουμένου Ἀρχιμ. Χριστόδουλου,

Ι.Μ.Αγ.Συμεών τοῦ Ν.Θεολόγου Καλάμου Ἀττικῆς 2006

 

«… Ὁ ἴδιος ἀγαποῦσε πολύ τήν Παναγία καί πάντα προσευχόταν σ’ αὐτήν μέ υἱκήν ἀφοσίωση. Γι αὐτό ἀξιώθηκε νά λάβει ἀπό τήν μεγαλόδωρη Θεομήτορα τήν εὐλογία τῆς πνευματικῆς χαρᾶς, τήν ὁποία μέ τήν σειρά του μετέδιδε σ’ ὅσους ἔρχονταν πρός αὐτόν. Πράγματι εἶναι γνωστό ἀπό τήν ἀποστολική ἀκόμη παράδοση πώς ἀπό τήν Παναγία πήγαζε ἡ μεγάλη εὐλογία τῆς πνευματικῆς χαρᾶς. Αὐτή τήν οὐρανόσταλτη χαρά οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τήν αἰσθάνονταν ὅταν ἐπικοινωνοῦσαν μαζί της, ἰδιαίτερα μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Λίγη ἀπ’ αὐτήν τήν εὐλογία της ἡ Παναγία ἔδωσε καί στόν ἀγαπητό της υἱό Κούξα. Γι’ αὐτό συνέβαινε πολλές φορές ὅσο μεγάλη λύπη κι ἄν εἶχε κάποιος πού ἐρχόταν νά τόν συναντήσει, νά φεύγει γαλήνιος καί χαρούμενος σάν νά μήν εἶχε τίποτε πρίν…»

 

 

Τα νέα μας

https://youtu.be/XWp5Z2EWsmw?t=1 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ & ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΑ...
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ Τό προσκλ...
  IOYNIΟΣ 2017   1/6       Πέμπτη         Ἰο...
  ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΕΙΕΣ Ὄρθρος:       ...