Σκοπὸς τῆς παιδείας κατὰ τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες Εκτύπωση E-mail

 

Οἱ τρεςεράρχες στὸ ἀπολυτίκιό τωνξυμνονταις ομέγιστοι φωστρες, ομελίρρυτοι ποταμοτς σοφίας, ποφώτισαν τν οκουμένη, ποὺ ὑπρξαν φωτεινπαραδείγματανθρώπων ποὺ ἐνσάρκωσαν τν τελειότητα σὲ ὁποιοδήποτε στάδιο τς ζως - σπουδαστές, ἐπιστήμονες, κοινωνικοὶ ἐργάτες, κληρικοὶ- καποεχαν συνειδητοποιήσει καδιακηρύξει τννάγκη τς παράλληλης διανοητικς μόρφωσης κατςθικς καλλιέργειας, καθ’τι διαφορετικά, ἀργὰ ἢ γρήγορα, ἡ ψυχὴ ἐρημώνεται καὶ ἀκολουθεῖ ἡ κατάπτωση καὶ ἡ παρακμή, (βλέπε «περκενοδοξίας» καὶ «ὅπως δετος γονέαςνατρέφειν ττέκνα» τοῦ ἱεροΧρυσοστόμου), γι’ ατὸ ὅποιοςπιχειρενμιλήσει γιά τούς Ἱεράρχες μπροστά σμεγάλες δυσκολίες, ὄχι γιττί πρέπει νπεῖ, ἀλλγιττί θά μποροῦσε νπαραλείψει, ἀπμιζωτόσο πολύπλευρη καί τόσο πλούσια σδραστηριότητα.

           Δὲντανμως μόνο της σοφίας κατςπιστήμης θεράποντες, ἀλλκαὶ ἀκούραστοιργάτες τςγάπης. Ὁ καθέναςχει στὸ ἐνεργητικό του καὶ ἕνα τεράστιο κοινωνικὸ ἔργο, ποὺ ἀποτελεταιπσυστάδα εαγνδρυμάτων, ὡς τγνωστΒασιλειάδα.

           Ἀνάμεσα στδίνη τν κοσμοϊστορικν καταστροφικνναλλαγν, ἀνάμεσα σε κοινωνικές, πολιτικές, οκονομικς καὶ ἰδεολογικςνακατατάξεις, ἀνάμεσα στφθορτν πάντων, ζωηρκαπαρήγορηξακολουθενὰ ἀκούγεται σ' ὅλο τν κόσμοφωντν Τρινεραρχν, μδιαχρονικὴ ἀξία, σκάθεποχκαὶ ἰδιαίτερα στσύγχρονο κόσμο.

          Σ' ἕνα κόσμο ποεναι περισσότεροππροφανςτι παραπαίει, ποὺ ἀπαρνιέται τςξίες καὶ ἐγκολπώνεται τνμαρτία, ποὺ κινεῖται ἀνάμεσα στνουθεσία ποὺ ἀπορρίπτει, καστννοχη σιωππού προκρίνει, ἀνάμεσα στς ελογημένες εθύνες, κατὸν κόπο ποπαραμελεῖ, καστνδιαφορία, τνμέλεια κατνναπαυτικζωποπροτιμᾶ·  

          ΟΤρεςεράρχες προβάλλοντας τςναλοίωτεςξίες τςγάπης τς ελικρίνειας, τς συναλληλίας κατςνδρείας, ἀλλκατς ἄσκησης καὶ τςγκράτειας μλόγο σαφκακαθαρό, ἀλλκαμβίο ποσυμπορευόταν μτδιδασκαλία τους, ἀποτελον πρότυπα αώνια καπαραδείγματαξεπέραστα, ἰδιαίτερα γιτος σημερινος δασκάλους καγονες, χιςπιτιμητές, ἀλλὰ ὡς συνοδοιπόροι κασυμβοηθοί.

          Ἡ παιδεία καττοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες δν εναι πολυμάθεια, δν εναι μετάδοση ξηρν γνώσεων, ὅπως κάνουμεμες σήμερα, ἀλλὰ ἀφύπνισημπνευση, ελάβεια, φιλοτιμία καθεοςρωτας.

          Σκοπὸς τς παιδείας καττος Τρεςεράρχες εναι νπλάσουμε δυνατος καασιόδοξους χαρακτρες, μγενναία φρόνηση καὶ ἀνδρεία μπροστστος κινδύνους καὶ τς θλίψεις τς ζως, μσταθερκαδιαρκῇ ἀγωνιστικότητα, ὥστε νμν λυγίζουμε μπροστστς δυσκολίες κατς δυσμενες συνθκες τς βιοπάλης.

           Σκοπὸς λοιπόν διὰ τς παιδείας εναι νδώσουμε φτερστς ψυχς τν παιδιν. Νδώσουμε προτεραιότητα στνλπίδα καστν χαρὰ, στς ψυχικςξίες, στπνευματικχαρίσματα, στνσωτερικὸ πλοῦτο, στὴν κατανόηση ὅτιλοι οἱ ἄνθρωποι εμαστε παιδιτοΘεοῦ, πλασμένοισοι μεταξύ μας.

          Μέγας Βασίλειος βροντοφωνετνσονομίαν τς φύσεως κατ«γαπᾶν» κατ«σόνομον». Ὁ ΓρηγόριοςΘεολόγοςπιμένει «ὅτιλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νζον ὁ ἕνας γιτνλλον καὶ ὅλοι γιὰ ὅλους».

          Συνιστον, καὶ μὲ τὸ λόγο τους καὶ μὲ τὸ παράδειγμά τους, ονέοι νὰ ἀποφεύγουν τςκρότητες κατςπερβολς στζωή τους, νὰ ἀκολουθον τμέσηδό, γινμν παρεκτρέπονται, καὶ νὰ θέτουν σκοπτνπόκτηση καλν συνηθεινπμικρὴ ἡλικία καὶ νὰ ἀσκονται στνρετή, προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν φωτεινκαδιαυγδιάνοια, ἰσχυρκαὶ ἀγαθβούληση, φιλάνθρωπα καεγενασθήματα.

          πίστις ες τν Θεόν, ἡ ἀπότιση τιμς στπρόσωπα τν ἁγίων καὶ ἐν προκειμένστπρόσωπα τν Τρινεραρχν, καὶ ἡ ἀναφορστπολύπλευροργο των,χει ξεχωριστσημασίαδιαίτερα γιτνποχή μας κατσύγχρονονθρωπο, ποπαραπαίει σμιτρομερὴ σύγχυση καὶ ἀνασφάλεια, παρτκαταπληκτικὰ ὁμολογουμένωςπιτεύγματα τςπιστήμης κατς τεχνολογίας, κανιώθει δυστυχς καὶ ἐγκλωβισμένος σ᾿ ἕνα κόσμο ποτείνει νὰ ἀποκτηνώσει πλήρως τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, χαμένος μέσα σ' ἕνα λαβύρινθο θεωριν καὶ ἰδεολογικν ἀντιθέσεων, βομβαρδιζόμενος ἀπμιπρωτοφανκαὶ ἐμπαθπολεμικὴ ἐναντίον παντς πνευματικοῦ ἀγνα, κυριευμένοςπτν καταναλωτικὴ ὑστερία καὶ ἀποχαύνωση, βυθισμένος στνκρατο εδαιμονισμό του, πνιγμένοςπτασθημα τς μοναξις, τςνασφάλειας καὶ τῆς φυγςπτν πραγματικότητα.

           Ἑπομένως, σήμεραλοι μας, περισσότεροσωςπκάθελλη φορᾷ, χρειαζόμαστε τν πυξίδα ποθὰ μᾶς προσανατολίζει σωστστςπιλογές μας καὶ στν πορεία τς ζως μας.

           Εἶναινάγκη γιὰ ἕνα μήνυμαλπίδας, ποθμεταμορφώσει τζωή μας καθμςδηγήσει στνπαρξιακή μας πληρότητα, σ’ ατὸ γιά τὸ ὁποο εμεθα πλασμένοι, «κατ’ εκόνα Θεοῦ, ΘεοκατΧάριν», ἄρχοντες τςλης δημιουργίας καὶ ὄχι καταχραστές της, δυνάστες κακαταστροφες της.

Διασκευὴ ἀπὸ σχετικὰ κείμενα ὑπό τοῦ π. Γεωργίου Καλαντζῆ

 
< Προηγ.   Επόμ. >

Τα νέα μας

https://youtu.be/XWp5Z2EWsmw?t=1 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ & ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΑ...
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ Τό προσκλ...
  IOYNIΟΣ 2017   1/6       Πέμπτη         Ἰο...
  ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΕΙΕΣ Ὄρθρος:       ...