Στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς Εκτύπωση E-mail

 

ναζήτησις τς νάπαυσης μέσα στό μόχθο καί στή σιωπή τς συχίας...!

 

      νοσταλγία το Παραδείσου, τήν ποία καί Μπερδιάγιεφ πογραμμίζει, συμπυκνώνεται σήμερα (στήν κοσμική της διαστροφή) σέ μιά ψυχική ροπή πρός τήν μεριμνησία, τή νωχέλεια, τήν νάπαυση το σώματος καί το νο.

      οκονομικ κρίσις κα τεχνολογικ πρόοδος το αἰῶνα μας, μέ τίς ξωφρενικές τεχνολογικές κατακτήσεις, πού ποσκοπον καί ν πολλος ξυπηρετον τήν ξασφάλιση λο καί τελειωτέρων νέσεων, λλ κα νεργία κα νέχεια, διαμορφώνουν παραδόξως τή ζωή το νθρώπου, ὥστε νὰ ντείνουν συνεχς τήν δίψα του γιά νεση καί νάπαυση καὶ κατορθώνουν νά περιορίσουν πολλές ναγκαες ργασίες του στήν πλ πίεση νός διακόπτη νός λεκτρικο πλήκτρου ποστερώντάς του τήν χαρά τς δημιουργίας μέ τό νά μπιστεύεται τίς προσδοκίες καί τίς κρυφές γωνίες του γιά χαρά, νάπαυση καί νεση, ντί ες τόν Θεόν καί τόν αυτόν του, σέ μερικά θαυματουργικά κουμπιά σ κάποια νύπαρκτα ναπτυξιακ προγράμματα.

      σωματικός καί ψυχικός κόπος καί μόχθος φαίνεται σάν μιά δικαιολόγητη δικία τς φύσεως, σάν μιά προσβολή τς «ριστοκρατικς» του ποστάσεως.

      σύγχρονος νθρωπος μὲ τὸ νὰ θέλει νά τρυγ τίς εχάριστες μόνο μπειρίες τς ζως, δν μπορε νά βιώσ τν πραγματική χαρά, τή «δυστυχία» μις ξαντλητικς δοκιμασίας κάποιου ναγκαλισμο μέ τόν σωματικό καί ψυχικό κόπο.

      Ἐπίσης, τεχνολογική πρόοδος το αἰῶνα μας ναπτύσσεται ναπόφευκτα «τ συνοδεί» συνήθως ... κακόηχων «μουσικν μορφωμάτων», ὥστε ὁ θόρυβος νὰ ποβαίνει να πληθωρικό στοιχεο τς σύγχρονης ζως, φο ψυχή τς τεχνολογικς προόδου εναι μηχανή.

      ξ λλου πιταχυνόμενος συνεχς ρυθμός τς προόδου ατς, μέ ατονόητη συντροφιά τό γχος καί τίς λλες νησυχίες τς καθημερινς ζως, συνεργε σέ μιά κατάσχετη φλυαρία το συγχρόνου βίου.

      Τό ραδιόφωνο, τηλεόραση, τό τηλέφωνο, τά λλα θεάματα, ς καί τά πάσης φύσεως ντυπα καί λοιπά μέσα πικοινωνίας καί ψυχαγωγίας, μέ κορυφαία περίπτωση τό διαδίκτυο (internet), δημιουργον περιβάλλον φλυαρίας, μέσα στό ποο καταπονεται νελέητα σύγχρονος νθρωπος.

      τσι, θόρυβος καὶ ὁ πληθωρισμὸς τῶν πληροφοριῶν χουν ναγνωρισθ πό καιρό σάν βασική ατία το κνευρισμο καί τς ψυχικς διαταραχς, καθ’ τι φαίνεται πώς βλάπτουν θανάσιμα τό βάθος τς νθρωπίνης προσωπικότητος.

      προσοχή το νο κρατεται πί πολύ χρόνο αχμαλωτισμένη πό τήν ξωτερικότητα καί νθρωπος στερεται τς δυνατότητος νά νανεώνεται καί νά ναβαπτίζεται στό ψυχολογικό καί πνευματικό βαπτιστήριον τς σωτερικότητος, το «ν συχί καί ν σιωπ» βιωματικά τελεσιουργοντος μυστηρίου· τς μυστικς πικοινωνίας μέ τόν Θεόν, μὲ τόν αυτό του, τος συνανθρώπους του, κόμη κα μὲ τν μορφι τς κτίσεως.

      τι πλέον, καινούργια μορφή το κόσμου, πού φείλεται σ᾿ ατήν τὴν τεχνολογική πρόοδο, ξαίρει ναμφίβολα καί τό κοινωνικό στοιχεο στόν νθρώπινο βίο.

      Τά καταπληκτικά μέσα τς πικοινωνίας μεταξύ τν νθρώπων καὶ μιά σως διάχυτη κοσμοπολίτικη νοοτροπία, πληθωρικός τουρισμός καί γενικά ο χειραφετήσεις καί ποδεσμεύσεις πό παραδοσιακούς κανόνες συμπεριφορν καί πικοινωνίας, μφανίζουν τόν σύγχρονο νθρωπο πιό κοινωνικό πό κάθε λλη φορά. Ο κοινωνικές σχέσεις εναι καθιερωμένη πλέον ποχρέωση, κα σ’ ατό τό κράτος τς ψυχαναγκαστικς ξωστρέφειας κανείς δέ θά τολμοσε νά ἔχει ντίθετη γνώμη. προσωπική καί οκογενειακή ζωή εναι πλέον γιά πολλούς μιά νοσταλγία. στω μιά βιωματική μπειρία το παρελθόντος πού ργοπεθαίνει.

      πως, μως, κι ν χ τό πργμα, εναι γεγονός -πού δέν μπορε εκολα νά μφισβητήσ κανείς- τι σύγχρονη ζωή μειώνει σιγά-σιγά κάθε διαίτερο νδιαφέρον πού μπορε νά χ θαλπωρή τς προσωπικς, τς οκογενειακς καί διαίτερα τς πνευματικς ζως καί προσανατολίζει μονομερς τόν νθρωπο στά βιώματα τς ξωστρεφικς συνολικότητος, πού τήν λέμε “κοινωνικότητα”.

       «Τά γάρ ργα καί ο κόποι (το νθρώπου) τότε παρέχουσιν εἰρήνη .... καί δωρονται νάπαυσιν τν λογισμν, ταν κοινωνήσωμεν τ συχί...».

      «Πολυμέριμνος νθρωπος, προς καί σύχιος γενέσθαι ο δύναται...».

      σύγχρονος τεχνολογικός νθρωπος, πειδή δυνατε νά πικαλεσθε τήν θική “παρξιακή” ατομαρτυρία του, πικαλεται καί ξαρτ τν ατοπεποίθησή του, τήν ασθηση περί τς γαθς συνειδήσεώς του, πό τήν μαρτυρίαν τν λλων, ποκτντας τσι πισφαλ δικαίωση μέσα πό να γχώδες δίκτυο “εγενικν” διαπροσωπικν “σχέσεων” - συναλλαγν.

      αθεντικός μως καί σώφρων νθρωπος καλεται νά εναι τίμιος γωνιστής συμμορφούμενος στίς παιτήσεις τς συνειδήσεώς του, διότι ο τίμιοι γνες πού γίνονται μέ τήν πιδοκιμασία τς συνειδήσεως, ποτελον πόλυτη δικαίωση τς λοκληρωμένης προσωπικότητος, κα χαρίζουν ληθιν χαρ κα πραγματικ νάπαυση.

      Γιά ναν τέτοιο τίμιο γνα σχύει σκητική παρατήρηση· «καί σμή δρτος ατν πέρ πάντα ρώματα».

      Μέ τή φιλότιμη προσπάθεια καί γάπη

      α) στόν κόπο καί τό μόχθο (προσερχόμενοι γόγγυστα στό καθημερινό μας καθκον -διακόνημα- καί κατ δύναμιν παρακολουθοντες μέ χαρά τίς ερές κολουθίες),

      β) μειώνοντας τόν καθημερινό φλύαρο θόρυβο πού μς κατακλύζει, ν ρεμί στοχαζόμενοι κα ν συχίᾳ προσευχόμενοι, κάποιες στιγμὲς τουλάχιστον

      κα γ) προσφέροντας στόν αυτό μας καί στούς γύρω μας περισσότερες εκαιρίες ατοσυγκέντρωσης καί ατοκριτικς, κυρώνοντας μερικά ραντεβο μέ τούς λλους καί κλείνοντάς τα μέ τόν αυτό μας,

      ΜΟΝΟ μέ ατόν τόν τρόπο θ μεθα βέβαιοι τι καινούργια χρονι θ εναι ντως καλύτερη καὶ ελογημένη.

 

Καλὴ Χρονιὰ καὶ Εὐλογημένη

 

Διασκευή πό τό βιβλίο «νταύγειες τς Πατερικς ρήμου στό σύγχρονο κόσμο», . Κορναράκη

 
< Προηγ.   Επόμ. >

Τα νέα μας

Στό Ἐνοριακό Κέντρο τῆς ἐνορίας μας θά πραγματοποι...
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ   Τό ...
  ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΗΝΟΣ OKTΩΒΡΙΟΥ   1/10...
    ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ  ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ...