Ἡ Ταυτότητα τῆς Ρωμηοσύνης κατά τόν Ἅγιο Νεκτάριο Εκτύπωση E-mail

ag_nektarios

«Οἱ Ἕλληνες ἐγεννήθησαν κατά θείαν πρόνοιαν, διδάσκαλοι τῆς ἀνθρωπότητος· τοῦτο τό ἔργον ἐκληρώθη ἡμῖν, αὕτη ἦν ἡ ἀποστολή ἡμῶν, αὕτη ἡ κλῆσις ἡμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν· διότι ἐνῷ ὅλα τά ἔθνη τά ἐμφανισθέντα ἐπί τῆς παγκοσμίου σκηνῆς ἦλθον καί παρῆλθον καί μόνον τό Ἑλληνικόν ἔμεινε ὡς πρόσωπον δρῶν ἐπί τῆς παγκοσμίου σκηνῆς καθ’ ὅλους τούς αἰῶνας».

               Οἱ Ἕλληνες, ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἱστορίας κατέχωνται ἀπό ἕνα αἴσθημα ἐλευθερίας καί συγχρόνως ἀπό τόν σεβασμό στό πρόσωπο τοῦ ἄλλου, τήν ἀναζήτηση κοινότητας ἁλλά συγχρόνως καί τοῦ προσώπου καί κυρίως τό «φιλότιμο», παγκόσμια μοναδικό χαρακτηριστικό των, ἀφοῦ σέ καμμία γλῶσσα καί σέ κανέναν πολιτισμό δέν ὑπάρχουν οἱ συγκεκριμένες αὐτές ἔννοιες.

               Αὐτά ἔκαναν τόν Ἕλληνα νά δημιουργήσῃ τόν ἀρχαιοελληνικό πολιτισμό, ὡς ἀναζήτηση τοῦ τέλειου, τοῦ ἰδανικοῦ. Αὐτή ἡ ἀναζήτηση βρῆκε τελικά τήν τέλεια ἔκφρασή της στήν ἀποδοχή τῆς Θείας Ἀποκαλύψεως. Ἀπό τότε, Ὀρθοδοξία καί Ἑλληνισμός, φορεῖς οἰκουμενικότητας, συμπορεύονται σέ μία ἀδιάσπαστη ἑνότητα δύο χιλιάδων ἐτῶν πού μέλλει νά συνεχιστῇ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος τούτου.

               Ἡ συνάντηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέ τόν Χριστιανισμό ἀποτέλεσε γεγονός κοσμοϊστορικῆς σημασίας, τό ὁποῖο προσδιόρισε δυναμικά τήν κατοπινή πορεία τῆς ἀνθρωπότητας.

               «Τό ἔργον τοῦτο ἀληθῶς ἀνετέθη τῇ ἑλληνικῇ φυλῇ· ὅτε ἀνηγγέλθη τῷ Χριστῷ ὅτι Ἕλληνες ἤθελον ἰδεῖν αὐτόν· οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦσαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλου τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους· ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτῶν διεῖδεν ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς τό ἔθνος ἐκεῖνο, εἰς ὅ ἔμελλε νά παραδώσῃ τήν ἱεράν παρακαταθήκην, ἵνα διαφυλαχθῇ τῇ ἀνθρωπότητι. Ἐν τῇ ἐπιζητήσει αὐτῶν διέγνω τήν προθυμίαν τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας, διεῖδε τήν ἑαυτοῦ δόξαν, τήν ἐκ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν, καί ἀνεγνώρισε τό ἔθνος, ὅπερ πρός τόν σκοπόν τοῦτον προώριστο ἀπό καταβολῆς κόσμου.

               Ἡ ἑλληνική φιλοσοφία ἐγένετο τῇ ἑλληνικῇ φυλῇ παιδαγωγός πρός κατανόησιν τῆς ἀποκαλυφθείσης ἀλήθειας. Ὁ ἔρως πρός τήν φιλοσοφίαν ἐγένετο ἔρως πρός τόν χριστιανισμόν, καί ἡ φιλοσοφία ἀπέβη πίστις εἰς Χριστόν. Ὁ ἔρως ἄρα πρός τήν ἀλήθειαν ὑπῆρξεν ὁ λόγος, δι’ ὅν ἡ ἑλληνική φυλή ἅμα τῇ ἐμφανίσει τῆς ἀποκαλυφθείσης ἀληθείας ἐγένετο ταύτης ἐραστής καί ὀπαδός καί ἐνεστερνίσθη καί ἐνεκολπώθη αὐτήν καί τό αἷμα αὐτῆς ἀφειδῶς ὑπέρ αὐτῆς ἐξέχεεν.

              

               Τό ἑλληνικόν ἔθνος ἕνεκα τῆς φυσικῆς αὐτοῦ ταύτης ἰδιότητος ἀπέβη ἀληθῶς ὀφθαλμός ἐτάζων τά τε ἐμφανῆ καί τά κεκαλυμμένα ὑπό τοῦ πέπλου τοῦ μυστηρίου· ἠτένισεν ἔκθαμβον πρός τό ἔκπαγλον κάλλος τοῦ κόσμου τῆς δημιουργίας, καί ἀνεζήτησε τόν θεῖον δημιουργόν ἐν τοῖς δημιουργήμασιν αὐτοῦ· ἡ εἰκών τοῦ Θεοῦ κατενοήθη ἐν μικρογραφίᾳ ἐν τῇ καλλιτεχνικῇ κατασκευῇ τῶν ὄντων, τοσοῦτῳ ἐν τῇ θαυμασίᾳ κατασκευῇ τῶν μεγίστων δημιουργημάτων· ἡ κατανόησις τοῦ θείου ἐκ τοῦ θείου αὐτῶν ἰδιοτήτων γεννᾶ ἐν αυτῷ τό συναίσθημα τῆς ἀγάπης καί τῆς λατρείας.

               Ὁ Ἕλλην λοιπόν διά τῆς φιλοσοφίας ἐγνώρισε πρῶτον τήν ὕπαρξιν τοῦ θείου καί εἶτα ἑαυτόν, οἷος ἀληθῶς ἐστί· διά τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ ἔσχε τελείαν ἑαυτοῦ γνῶσιν· γνωρίσας δέ ἑαυτόν ἔγνω τήν σχέσιν αὐτοῦ πρός τό θεῖον, τήν εὐγένειαν αὐτοῦ, καί ἔγνω ὅτι πρός τό θεῖον ἀφομοίωσις εἶναι τό πρώτιστον τῶν καθηκόντων.

               Τό ἑλληνικό γένος γνωρίζοντας τί εἶναι καί τί ὀφείλει νά ἀποβῇ, σκοπόν ἔθετο τήν ἑαυτοῦ τελείωσιν· ἐγένετο ἐραστής τοῦ πνεύματος καί ἐδημιούργησε κόσμον πνευματικόν, ἐν ᾧ ἤθελε νά ζῇ· ἡ γνῶσις τοῦ καλοῦ, τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ ἀληθοῦς καί ἡ ἔμφυτος πρός τόν πλησίον ἀγάπη ἀνέπτυξεν ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ Ἕλληνος τόν πόθον τῆς αὐτομεταδόσεως, καί τό ἑλληνικό γένος ἀπέβη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· τό ἑλληνικό γένος ἐπεδίωκε νά ἐνσωματώσῃ τούς πάντας, δέν ζητοῦσε δούλους, ἀλλ’ ἐλευθέρους. Τοῦτο ἠγάπησε καί ἡ θεία αὐτοῦ ἀγάπη ἐγένετο τό ἐλατήριον ὅλων τῶν ὁρμῶν του· αὕτη ἐμόρφωσε καί τόν ἐθνικόν αὐτοῦ χαρακτῆρα, ὅστις διέμεινεν ἀναλλοίωτος».

               Τό νά εἶναι κανείς ὅμως Ἕλληνας, τό νά εἶναι κανείς Ρωμηός, δέν εἶναι μόνον ὑπερηφάνεια, ἀλλά εἶναι σταυρός καί μόνο σάν σταυρό καί σάν διακόνημα μποροῦμε νά τό κρατήσουμε σήμερα.

               Αὐτή ἡ ρωμαίικη ὑπερηφάνεια καλεῖται νά ὑπηρετήσῃ καί ὄχι νά ὑπηρετῆται, μπορεῖ νά σταθῇ καί νά ἀγκαλιάσῃ τόν κόσμο ὅλον καί νά γίνῃ διάκονος τῆς ἀνθρωπότητας.

               Ὁ τόπος αὐτός γεννᾶ ἥρωες, γεννᾶ μάρτυρες, γεννᾶ πατέρες, καί αὐτοί εἶναι οἱ πραγματικοί ἡγέτες πού σηκώνουν τόν τόπο αὐτόν καί δίδουν τήν ἀνάσταση στήν πατρίδα μας καί στή φυλή μας. Αὐτό εἶναι τό μήνυμα τῆς Ρωμηοσύνης, τοῦ πόνου καί τῆς ἀγάπης γιά τήν πατρίδα μας.

               Καυχόμαστε γιά τήν σχέση μας μέ τόν Χριστό καί τήν ἑλληνική μας καταγωγή.

 
< Προηγ.   Επόμ. >

Τα νέα μας

Στό Ἐνοριακό Κέντρο τῆς ἐνορίας μας θά πραγματοποι...
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ   Τό ...
  ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΗΝΟΣ OKTΩΒΡΙΟΥ   1/10...
    ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ  ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ...