ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΜΩΝ Εκτύπωση E-mail

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ

 

Ἡ ἁμαρτία πραγματοποιεῖται διαβαίνουσα καθωρισμένας φάσεις ἐσωτερικῆς ἐξελίξεως. Τ πρωταρχικὸν στάδιον μορφοποιήσεως εἶναι ἡ ἐμφάνισις ἐντὸς τοῦ ἐσωτερικοῦ ὀπτικοῦ πεδίου τοῦ ἀνθρώπου εἰκόνος τινός, ἐποπτικοῦ  νοητικοῦ χαρακτῆρος  συχνότερον δε μικτοῦ. Καθ᾿ ὄσον τοῦτο δὲν ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς θελήσεως τοῦ ἀνθρώπου, δὲν λογίζεται εἰς ἁμαρτίαν. Ἐφ᾿ ὅσον ὅμως ἕλκουν ὀπίσω αὐτῶν ταύτην ἐκείνην τὴν σκέψιν, πᾶσαι αἱ εἰκόνες καλοῦνται ὑπὸ τῶν ἀσκητῶν λογισμοί. 

Εἰς τὸν ἐμπαθῆ ἄνθρωπον ὑπάρχῃ τόπος, κατάλληλον έδαφος, εὐνοϊκὸν  πρὸς τὸ περιεχόμενον εἰς τὸν λογισμὸν πνεῦμα καὶ τότε ἐνέργεια αὐτοῦ τοῦ τελευταίου ἐπιδιώκει νὰ καταλάβῃ βιαίως τὸν ψυχικὸν κόσμον τοῦ ἀνθρώπου. Ἐπιτυγχάνει δὲ τοῦτο προκαλοῦσα εἰς τὴν προδιατεθειμένην πρὸς τὸ πάθος ψυχὴν αἴσθημα ἡδονῆς, ἴδιον τοῦ ἑνὸς τοῦ ἄλλου πάθους. Εἰς αυτὴν ἀκριβῶς τὴν ἡδονὴν συνίσταται πειρασμός. Ἐν τούτοις καὶ στιγμὴ αὕτη τῆς ἡδονῆς, καίτοι μαρτυρεῖ περὶ τῆς ἀτελείας τοῦ ἀνθρώπου, ὅμως δὲν λογίζεται εἰς ἁμαρτίαν. Εἶναι ἁπλῶς ἡ πρότασις αὐτῆς.

περαιτέρω ἐξέλιξις τοῦ ἐφαμάρτου λογισμοῦ ἐν ἁδραῖς γραμμαῖς δύναται νὰ χαραχθῇ ὡς ἑξῆς: προτεινομένη ἐμπαθὴς ἡδονὴ προσελκύει τὴν προσοχὴν τοῦ νοὸς. Στιγμὴ ἄκρως σοβαρὰ καὶ ὑπεύθυνος, διότι ἕνωσις τοῦ νοὸς μετὰ τοῦ λογισμοῦ ἀποτελεῖ τὴν εὐνοϊκὴν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τελευταίου. Ἐὰν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τελευταίου. Ἐὰν διὰ τινός ἐσωτερικῆς βουλευτικῆς πράξεως νοῦς δὲν ἀποκοπῇ ἀπὸ τῆς προτεινόμενης ἡδονῆς, ἀλλὰ παρατείνει τὴν ἐν αυτῇ διαμονὴν αὐτοῦ διὰ τῆς προσοχῆς, τότε ἐμφανίζεται συμπάθεια πρὸς αὐτὴν καὶ ἄρχεται εὐνοϊκὴ μετ᾿ αὐτῆς συνομιλία, ἐξ ἧς ἕπεται συνδυασμός, ὅστις δύναται νὰ ἐξελιχθῇ εἰς τὴν πλήρη καὶ ἐνεργητικὴν συγκατάθεσιν. Ἀκολούθως, συνεχῶς αὐξανομένη ἡδονὴ δύναται πλέον νὰ δεσπόσῃ τοῦ νοὸς καὶ τῆς θελήσεως τοῦ ἀνθρώπου, ὅπερ λέγεται αιχμαλωσία. Μετὰ τοῦτο πᾶσαι αἱ δυνάμεις τοῦ αἰχμαλωτισθέντος ὑπὸ τοῦ πάθους κατευθύνονται πρὸς τὴν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀποφασιστικὴν ἔργῳ πραγματοποίησιν τῆς ἁμαρτίας.

Ἡ παρομοία αἰχμαλωσία δύναται νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ. Ἐὰν ὅμως αἱ αἰχμαλωσίαι ἐπαναλαμβάνονται, ὁδηγοῦν πλέον εἰς τὴν ἔξιν τοῦ πάθους, ὁπότε πᾶσαι αἱ φυσικαὶ τοῦ ανθρώπου δυνάμεις ἀρχίζουν νὰ δουλεύουν εἰς τὸ πάθος αὐτὸ.

Ἐκ τῆς ἀρχικῆς ἐμφανίσεως τῆς ἐνηδόνου ἐνεργείας τοῦ πάθους, ἐκ τῆς προτάσεως, ὡς αὕτη ἐκλήθη ἀνωτέρω, πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ὁ πόλεμος, ὅστις ὀφείλει νὰ συνεχισθῇ εἰς ὅλας τὰς φάσεις τῆς ἐξελίξεως τοῦ ἁμαρτωλοῦ λογισμοῦ˙ εἰς ἑκάστην δὲ νὰ μὴ συντελεσθῇ ἔργῳ ἡ ἁμαρτία. Πάντως, ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἀμφιταλαντεύσεως τῆς θελήσεως ὑφίσταται τὸ στοιχεῖον τῆς ἁμαρτίας καὶ ὀφείλει ὁ ἄνθρωπος νὰ μετανοήσῃ, ἵνα μὴ ἀπολέσῃ τὴν χάριν.

Ὁ πνευματικῶς ἀδόκιμος συναντᾶται συνήθως μετὰ τοῦ ἐφαμάρτου λογισμοῦ, ὅταν ὁ τελευταῖος ἀπαραιτήτως ἔχῃ ἤδη ἀποκτήσει ὡρισμένην δύναμιν, ἔτι δὲ πλέον, ὅταν ἐγγίζῃ ὁ κίνδυνος τῆς ἔργῳ τελέσεως τῆς ἁμαρτίας. Οὕτω, πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἁμαρτίας, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐγκατασταθῇ ὁ νοῦς διὰ προσευχῆς ἐντὸς τῆς καρδίας. Τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον δι᾿ ἐκεῖνον ὅστις ἐπιθυμεῖ νὰ στερεωθῇ εἰς τὴν πνευματικὴν ζωὴν διὰ τῆς ἀληθοῦς μετανοίας. Εὔκαιρον ἴσως εἶναι ἐνταῦθα ὅπως μνησθῶμεν τῶν λόγων τοῦ Προφήτου: «Θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος...  μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν» τοῦ Ὀνόματος Ἰησοῦ Χριστοῦ (Ψαλμ. ρλς΄ 8-9). Εἰς τοῦτο ἔγκειται ἡ οὐσία τῆς νοερᾶς νήψεως, ἥτις σκοπὸν ἔχει τὸν ὑπὲρ ἀπαθείας ἀγῶνα.

                Ὑπὸ εὐρυτέραν ἔννοιαν, κατὰ τῶν παθῶν νίκη κατορθοῦται διὰ τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ.

 
< Προηγ.   Επόμ. >

Τα νέα μας

Στό Ἐνοριακό Κέντρο τῆς ἐνορίας μας θά πραγματοποι...
ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ   Τό ...
  ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΜΗΝΟΣ OKTΩΒΡΙΟΥ   1/10...
    ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ  ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ...