Πνευματικά Κείμενα

Ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση. Πέρα ἀπό τήν προσωπική ἱσχυρή θέληση, εἶναι ἀπαραίτητη καί ἡ ἁγιαστική δύναμη τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔτσι οἱ ἅγιοι Πατέρες ὅρισαν, καταμεςῆς τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς νά προσκυνεῖται ὁ Τίμιος Σταυρός τοῦ Κυρίου, γιά νά λαμβάνουμε οἱ πιστοί ἀπό αὐτόν χάρη καί δύναμη γιά νά συνεχίσουμε μέ σθένος τόν πνευματικό μας ἀγώνα.

Ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι το ἀξιώτερο σημεῖο καί σύμβολο τῆς πίστεώς μας. Ὅλα τά μυστήρια τελειώνονται μέ τήν ἐπίκληση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τήν σφραγίδα τοῦ Σταυροῦ. Ὅλες οἱ ἱερατικές εὐλογίες εἶναι σταυρικές. Οἱ Ἱεροί Ναοί, τά ἱερά σκεύη καί τά ἄμφια ἀγιάζονται μέ τόν Τίμιο Σταυρό. Δέν νοεῖται λειτουργική πράξη ἤ σύναξη τῶν πιστῶν χωρίς τήν σφραγίδα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ὁ Σταυρός εἶναι καί ὁ πιστότερος σύντροφος κάθε ὀρθοδόξου, ἀπό τή στιγμή πού θά γεννηθοῦμε μέχρι τό θάνατό μας. Καί ὁ τάφος τοῦ χριστιανοῦ μέ τό Σταυρό εὐλογεῖται.

Γράφει τό Γεροντικό: «Ὁ Ἰωάννης, ἄνθρωπος ἅγιος καί μέ ἐξουσία κατά πνευμάτων ἀκαθάρτων, ρώτησε δαίμονες καί τούς εἶπε: Ποιά πράγματα φαβᾶστε ἀπό τούς χριστιανούς; Καί αὐτοί ἀπάντησαν: Ἔχετε τρία μεγάλα πράγματα· ἐκεῖνο πού φορᾶτε στό λαιμό σας, ἐκεῖνο πού λούζεστε στήν Ἐκκλησία κι ἐκεῖνο πού τρῶτε στή Θεία Λειτουργία. Ἄν φυλάξετε καλά ἐκεῖνο πού μεταλαμβάνετε, κανένας ἀπό ἐμᾶς δέν θά μποροῦσε νά βλάψει χριστιανό».

Ἡ Χάρη καί ἡ δυναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὀφείλεται ὄχι στό σχῆμα του, ὅτι δηλαδή εἶναι σταυρός, ἀλλά στό ὅτι εἶναι ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ, τό ὄργανο διά τοῦ ὁποίου ὁ Χριστός ἔσωσε τόν κόσμο. Εἶναι τό θυσιαστήριο στό ὁποῖο προσέφερε τόν ἑαυτό Του θυσία γιά ὅλο τόν κόσμο, ὡς θύτης καί ὡς θῦμα. Στόν Σταυρό ἔζησε τόν βαθύτερο πόνο καί τόν μεγαλύτερο ἐξευτελισμό γιά μᾶς. Ὁ Κύριος διδάσκει τούς μαθητές Του νά πορεύωνται σταυρικά, νά ἔχουν στή ζωή τους σταυρώσιμη διάθεση καί ἀναστάσιμο ἦθος.

Ἀλλά τί σημαίνει νά ἀκολουθῶ τόν Ἰησοῦ βαστάζοντας τό σταυρό μου, δηλαδή νά ζῶ σταυρικά;

Α. Σταυρώνω τόν παλαιό ἄνθρωπο (τά πάθη μου).
Ἀπαρνοῦμαι τόν παλαιό ἄνθρωπο καί ἀγωνίζομαι νά ξεριζώσω ἀπό μέσα μου τά ἁμαρτωλά καί ἑγωϊστικά πάθη, τόν ἑγωκεκεντρισμό, τή φιλαυτία.

Β. Ὑπομένω τίς ἀκούσιες δοκιμασίες τῆς ζωῆς καρτερικά καί εὐχαριστιακά.
Ἄν ἀγανακτήσουμε καί περάσουμε τά ὅρια ζημιωνόμαστε πνευματικά. Ἄν τίς δεχθοῦμε παθητικά, γιατί δέν μποροῦμε νά κάνουμε διαφορετικά, πάλι δέν ὠφελούμεθα. Ἄν ὅμως τίς δεχθοῦμε ὡς ἐπίσκεψη τοῦ Θεοῦ καί ὡς εὐκαιρίες γιά τήν πνευματική μας τελείωση μᾶς ἀνεβάζει στό ὕψος τῶν ἁγίων μαρτύρων. Ἕνας γέροντας εἶπε χαρακτηριστικά τό ἐξῆς: «Ἕνα δόξα σοι ὁ Θεός, τήν ὥρα πού πονᾶμε ἔχει μεγαλύτερη ἀξία ἀπό χίλια Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ»ὅταν δέν πονᾶμε.

Γ. Ἀναλαμβάνω ἑκούσιους πόνους, στερήσεις, ἀγῶνες γιά τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό.
Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε ὅτι στενή καί τεθλιμμένη ἡ ὁδός τοῦ Εὐαγγελίου.

Ζοῦμε σ’ἕναν κόσμο, στόν ὁποῖο κυριαρχεῖ τό ἀντισταυρικό πνεῦμα. Ἕναν κόσμο πού φίλαυτα ἔχει ὡς ἰδανικά του τήν εὐημερία, τήν καλοζωΐα, τήν ἄνεση, πού τοποθετεῖ τήν ἐλευθερία ὄχι στή θυσία καί τήν ἀγάπη, ἀλλά στόν ἑγωϊσμό. Ὁ σταυρός μᾶς τρομάζει. Καί αὐτό εἶναι φυσικό. Γιατί μᾶς διέλυσε ἡ ἄνεση. Ὁ διάβολος προσπαθεῖ νά μᾶς φοβίσει ὅτι ἄν διαλέξουμε τή σταυρική ζωή δέν θά προοδεύσουμε, δέν θά ἐπικρατήσουμε, θά γίνουμε θύματα τῶν ἄλλων. Ἔτσι ἀπό ὁλιγοπιστία παραγνωρίζουμε τήν Χάρη, τή δύναμη καί τήν προσπάθεια τοῦ Θεοῦ.

Ἄς ζητήσουμε ἀπό τή Χάρη τοῦ Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος Κυρίου νά μήν ἀρνηθοῦμε τό Σταυρό Του, τό Σταυρό μας, τήν ἀγάπη, τή θυσία, τήν ταπείνωση, τήν ὑπομονή, τήν ἄσκηση. Ἰδιαίτερα τίς στιγμές πού ὁ ἑγωϊσμός τείνει νά μᾶς κυριαρχήσει ἄς ἀτενίζουμε τόν Ἐσταυρωμένο, ὅπως οἱ δηλητηριασμένοι στήν ἔρημο Ἰσδραηλίτες τό χάλκινο φίδι. Καί ἐάν ἀπό ἀνθρώπινη ἀδυναμία καί ἁμέλεια πέφτουμε καί ἐνεργοῦμε ἀντισταυρικά, ἄς μετανοοῦμε καί διά τῆς μετανοίας ἄς ἐπανερχόμαστε στήν σταυρική ζωή: Ἄς ζητοῦμε γι’ αὐτό καί τήν βοήθεια τῆς Παναγίας μας. Ὁ χορός τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι χορός ἐστυρωμένων καί ἀναστημένων καί συναναστημένων μέ τόν Χριστό. Αὐτός ὁ χορός εἶναι τό αἰώνιο Πάσχα.

Ἄς προσέξουμε τί μᾶς συμβουλεύει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων:
«Μήν ντρεπόμαστε τόν σταυρό τοῦ Χριστοῦ. Κι ἄν ἄλλος ντρέπεται καί τόν κρύβει, ἐσύ κάνε φανερά τόν σταυρό σου, γιά νά δοῦν οἱ δαίμονες τό σημεῖο αὐτό τό τοῦ βασιλιᾶ Χριστοῦ καί νά φύγουν μακριά τρέμοντας. Κάνε, μάλιστα, τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ συχνά, εἴτε τρῶς, εἴτε πίνεις, εἴτε κάθεσαι, εἴτε ξαπλώνεις, εἴτε σηκώνεσαι, εἴτε μιλᾶς, εἴτε περπατᾶς, κοντολογίς σέ κάθε περίσταση. Γιατί ὅποιος σταυρώνεται ἐδῶ στή γῆ, βρίσκεται νοερά πάνω στόν οὐρανό... Εἶναι μεγάλο τό φυλακτήριο. Δωρεάν τό παίρνουν οἱ φτωχοί καί ἄκοπα οἱ ἄρρωστοι, ἐπειδή ἡ χάρη του προέρχεται ἀπό τόν Θεό. Εἶναι σημάδι τῶν πιστῶν καί φόβος τῶν δαιμόνων.

Αυτές τις μέρες, αυτές τις ώρες, που βιώνονται απο όλη την ανθρωπότητα ως αιώνες, το να κάνουμε το σταυρό μας συνειδητά και να υπομείνουμε τις ακούσιες δοκιμασίες καρτερικά και ευχαριστιακά, είναι καθήκον μας και παρηγοριά μας.

Ἐπιλογὴ καὶ ἐπιμέλεια κειμένου: Πρωτοπρ. Σάββας Γεωργιάδης
Μάρτιος 2020